نظام پیشنهادات

نظام پیشنهادات ، تکنیکی است که می‌توان از فکر و اندیشه های کارکنان برای مسئله یابی، چاره‌جویی و حل مسائل و مشکلات سازمانی بهره جست. بر اساس نظام پیشنهادات کلیه کارکنان از عالیترین رده سازمانی تا پایین ترین سطح آن می‌توانند پیشنهادات، ایده‌ها ، ابتکارات و نظرات خود را برای رفع نارسایی‌های موجود در روند کاری و یا بهبود روشهای انجام کار و یا افزایش کیفیت تولید ارائه دهند. البته نظام پیشنهادات فقط انتقاد نیست بلکه در آن راه چاره نیز ارائه می‌گردد.

پیشنهادها از لحاظ نوع آنها به دو گروه تقسیم می‌شوند:

الف) پیشنهادهای غیرقابل بررسی

  • پیشنهادهایی که جزء وظایف فرد محسوب می‌شود.
  • پیشنهادهای تکراری
  • پیشنهادهایی که تنها مشکل را مطرح می‌سازد اما راهکار لازم را ارائه نمی‌کنند.
  • پیشنهادهای ایده‌آل و دور از دسترس
  • پیشنهادهایی که خارج از خط‌مشی و سیاست سازمان می‌باشند.

ب) پیشنهادهای قابل بررسی

 این پیشنهاها بر اساس منافعی که برای سازمان ایجاد می‌کنند به دو دسته زیر تقسیم می‌شوند:

١) پیشنهادهای کیفی: پیشنهادهایی است که نتیجة آن قابل محاسبه ریاضی نمی‌باشد. از قبیل پیشنهادهای مربوط به طرح‌های ایمنی، خدماتی، اصلاح کار نظام و …

٢) پیشنهادهای کمی: پیشنهادهایی است که نتیجه آنها (صرفه‌جوئی حاصله از اجرای طرح‌ها) قابل محاسبه می‌باشد. از قبیل پیشنهادهای مربوط به کاهش ضایعات، استفاده بهینه از مواد اولیه و …در تقسیم‌بندی دیگر، پیشنهادهای ارائه شده از طرف کارکنان را به صورت فردی یا گروهی تقسیم می‌کنند. در یک دسته‌بندی دیگر پیشنهادها را به دو گروه کلی پیشنهادهای محرمانه و غیرمحرمانه تقسیم می‌کنند. در پیشنهادهای غیرمحرمانه پیشنهاددهنده، مشخصات خود را بیان می‌کند و در پیشنهادهای محرمانه مایل به افشای نام خود نیست.

اهداف نظام پیشنهادها

هدف از طراحی نظام پیشنهادها به طور کلی زمینه سازی برای تحقق دموکراسی در محیط های کاری ، ارتقای بهره وری دستگاه، بهبود سازی، و تامین رضایت کارکنان است. چنانچه بخواهيم تصويري روشنتر از نيات وماموريتهاي  نظام پيشنهادها ارائه نماييم موارد ذيل قابل ذكر مي باشد

  1.  فراهم نمودن شرايط و امكانات لازم بمنظور جذب و نگهداري نيروهاي متخصص وكارآمد
  2.   ارتقاء آگاهي مديران مياني و ارشد درخصوص كار وگرايش هاي كاركنان
  3.   شناسايي قابليت هاي ويژه و توانائي کارکنان و ارائه بازخوردهاي لازم درخصوص كار و گرايش هاي آنان
  4.    توسعه توانائي هاي فردي و ايجاد خلاقيت دركاركنان ازطريق ارج نهادن به پيشنهادهاي منطقي آنان
  5.   ارتقاء كمي وكيفي فعاليتهاي کارکنان، كاهش هزينه ها، بهبود روندهاي عملياتي وسيستمها ونظايرآن
  6.   ارتقاء سطح كارايي كاركنان و همسوسازي اهداف فرد و ارگان از طريق فراهم نمودن منافع مشترك مادي، معنوي و تقويت روحيه مشاركت ، همكاري وكارگروهي
  7.   افزايش نقش، احساس هويت، رضايت، وفاداري، همبستگي و تعلق در كاركنان و احساس مسئوليت درحل مسائل
  8.   تقويت حس مسئوليت و ايجاد انگيزه در بكارگيري نيروي ابداع و ابتكار كاركنان
  9.   عنايت به كرامت انساني و ايجاد زمينه هاي لازم براي توسعه، تفكر و تعقل آنان بمنظور ايجاد بستر مناسب جهت مشاركت كليه كاركنان بعنوان منابع مديريت